به بهانه ی نامگذاری سال توجه ویژه به دوره ی ابتدایی تحصیلی

 

من آموزگارم

 

من معتقدم فقط باید آموزگار بود ان هم به معنی واقعی کلمه تا لحضه های شیرین و ناب ان را  با تمام وجود حس کرد.

 

باید آموزگار بود و عشق علاقه ی اعجاب انگیز و وصف ناپذیر کودکان نسبت به خود را تجربه نمود وباز هم باید اموزگار بودتا عاشق تمام عیار کودکان گردید.

 

ومن آموزگارم

 

آری آموزگارم

 

زیرا:

 

نفسمبه نفس گرم وپاک دانش اموزانم بسته است.

 

وجودمبه نگاه بی الایش ان ها گره خورده است.

 

جانمبا مهر بی دریغشان عجین گردیده است.

 

حیاتمبا صدای قهقهه های کودکانه شان جاری است.

 

روحمبعد از هر نماز با تماشای صورت های معصو مانه شان طراوت می یابد.

 

زبانمبا مشاهده عطش نگاهشان به دانستن توان گویش می یابد.

 

گوشمبا شنیدن هیاهوی بی حدشان نوازش می یابد.

 

چشممبا دیدن لبخند رضایتشان نورانی میگردد.

 

قلبمبا دیدن موفقیت هایشان آرام می گیرد.

 

ذهنمبا کنجکاوی هایشان پوبا می گردد.

 

لبخندمبا دیدنشان می شکفد.

 

شادی ام  در پی نشاط فرح بخششان جان می گیرد.

 

احساسمدر تلاقی با حس کودکانه شان معنی می یابد.

 

قلممبا عشق به کودکان یارای حرکت می یابد.

 

من مهربانیمرا در کلاس در س ان ها تلمذ نموده ام.

 

وبالاخره گامهایمرا محبت ان هاست که استحکام میبخشد.

  فهیم بخشی